( مسأله ششم ) ( ضرورت بعثت در طول تاريخ تا قيامت ) در مسأله اوّل و دوّم باب نبوت با فوائد بعثت و ضرورت آن آشنا شديم اينك سخن در اينست كه آيا بشر در همهء اعصار نياز به انبياء ( عليهم السلام ) دارد و يا در مرحله‌اى از زندگى نياز به پيامبر نيست ؟ به عبارت ديگر آيا بر خداوند حكيم واجب است كه در هر عصرى از اعصار پيامبرانى را ارسال كند و يا اگر پيامبرى نبود بايد شريعتى از شرايع آسمانى در جامعه حاكم باشد يا خير لازم نيست ؟ بطور مجمل سه نظريه در اين باب مطرح است : 1 - اشاعره مىگويند : اصولا در هيچ عصر و زمانى نمىتوان گفت كه ارسال رسل بر خدا واجب است و نمىتوان براى خدا تعيين وظيفه كنيم و . . . سابقا هم مبناى اين سخن اشاعره را ذكر كرديم كه تمام اين آراء باطله از انكار حسن و قبح عقلى سرچشمه مىگيرد و اين مبنا از ريشه باطل شد . 2 - معتزله مىگويند : ارسال رسل در هر زمانى بر خدا واجب نيست بلكه هرگاه مصلحت باشد ارسال مىكند و هرگاه مصلحت نباشد ارسال نمىكند . 3 - اماميه مىگويند : در تمام دورانهاى تكليف از زمان آدم ابو البشر ( عليه السلام ) تا دامنهء قيامت بر خداوند لازم است كه رسولى يا شريعتى را در ميان بشريت قرار دهد تا حجت بر همگان تمام گردد و بقول قرآن : لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ و لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى